موقعيت و تاريخچه
روستاي هنجن از توابع بخش مرکزي شهرستان نطنز، با مختصات جغرافيايي 51 درجه و 44 دقيقه طول شرقي و 33 درجه و 67 دقيقه عرض شمالي، در 20 کيلومتري شمال غربي نطنز و 150 کيلومتري اصفهان واقع شده است. اين روستا در ارتفاع 1560 متري از سطح دريا قرار دارد و آب و هواي آن سرد و کوهستاني است.
رودخانه برز رود از شمال و رودخانه چيمه رود از ميان روستا عبور ميکند. کوههاي لاوزه در جنوب و برزقو در غرب روستا امتداد يافته و چشمانداز بديعي ايجاد کرده است.
آثار به جا مانده از دورههاي مختلف تاريخي مانند قلعه تاريخي پيش از اسلام، خانههاي بافت قديم و بقعة امامزاده سيد داوود، پيشيينة تاريخي اين روستا را به دورههاي پيش از اسلام مربوط ميسازد. روستاي هنجن در دورة صفويه و قاجاريه نيز از رونق خوبي برخوردار بوده است. اما در دوره پهلوي و دهههاي اخير روي به افول نهاده است.
مردم روستاي هنجن به زبان پهلوي (فرس قديم) سخن ميگويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري هستند.
الگوي معيشت و سکونت
در سال 1385 جمعيت روستاي هنجن 213 نفر گزارش شده است.
درآمد مردم روستاي هنجن از فعاليت در حرفههاي زراعت، دامداري و خدمات تأمين ميشود. گلابي، خرمالو، گردو، سيب، انجير و انار مهمترين توليدات باغي روستاي هنجن است. از عمدهترين محصولات زراعي اين روستا ميتوان بهگندم، جو، صيفيجات و ترهبار اشاره کرد. دختران و زنان روستاي هنجن، ضمن همکاري در فعاليتهاي کشاورزي به قالي بافي نيز ميپردازند.
بافت قديم روستاي کوهستاني هنجن به صورت متمرکز شکل گرفته است. در ساخت واحدهاي مسکوني عموماً از مصالح بومي مانند گل، سنگ و چوب استفاده شده است. پنجرهها و در خانههاي قديمي از جنس چوب و بيشتر وروديها و روزنامهها در اندازههاي کوچک انتخاب شدهاند تا از ورود هواي سرد و خشک به داخل خانه جلوگيري شود. جهت واحدهاي مسکوني جنوبي است و ايوان آنها عامل تعديل هوا است. عبور رودخانه از دال روستا سرسبزي و سيماي عمومي روستا را موجب شده است.
جاذبههاي گردشگري
باغات اطراف روستا که ميوههاي متنوعي در آنها به عمل ميآيد از جمله ديدنيها و تفرجگاههاي عمومي است، که در فصول بهار و تابستان مورد توجه گردشگران قرار مي گيرند. حواشي رودخانه روستا، با انبوهي از درختان سرسبز، جلوه و زيبايي خاصي به روستا بخشيده است.
بقعه وبارگاه داوود بن حسن بن علي ابن ابيطالب (ع) در محوطه خوش منظر و باصفايي قرار گرفته و به وسيلة باغستانهاي انبوه و سرسبز محصور شده است.
بناي بقعه از آثار دوره صفوي است. در وسط صحن اين زيارتگاه محوطهاي وسيع وجود دارد. در چهار جانب محوطه مزبور، ايوانهاي مرتفع و در گوشوارههاي آن، اتاقهاي متحدالشکل با جزرهاي کاشيکاري شده، احداث کردهاند. از وسط هر ايوان، در جداگانهاي به صفههاي داخلي حرم گشوده ميشود. گنبد کاشي فيروزهاي رنگ اين زيارتگاه جلوة جذابي دارد. آرامگاه به وسيله صندوق چوبي مشبک و کاشيکاري قديمي تزيين شده است.
مسجد جامع و حسينيه روستا که قدمتي ديرينه دارند مکانهاي برگزاري مراسم و آئينهاي مذهبي مردم روستا است.
قلعة تاريخي روستا در سده هشتم هجري قمري از قلاع مسکون و معمور بوده است. حمدالله مستوفي دربارة آن ميگويد که اين قلعه بر کوه سرسختي ساخته شده و امکانات زندگي در آن فراهم بوده است که در آن آسياب بادي نيز وجودداشته است. اين قلعه در حال حاضر روي به تخريب و ويراني دارد.
کاخ و باغ عباس آباد از آثار و ابنيه شاه عباس صفوي است، که هنوز ساختار کلي آن محفوظ مانده است. اين کاخ ييلاقي، تفرجگاه و شکارگاه شاهان صفوي و بستگان آنها بوده است، که در حال حاضر به صورت مزرعه و ملک شخصي درآمده است. موقعيت طبيعي کاخ و باغ و بستان سرسبز آن، در پيچ و خم دامنههاي غربي ارتفاعات کرکس چشماندازهاي بسيار بديع و زيبايي را فراروي انسان قرار ميدهد.
بافت تاريخي روستا نيز دربردارندة بناهاي از عهد قاجار است. که در شمار زيباترين سکونتگاههاي ييلاقي تاريخ معاصر ايران به شمار ميآيند.
مردم روستاي ييلاقي هنجن مراسم مربوط به عيد نوروز، سيزده به در و شبهاي چله را گرامي ميدارند و آيينهاي اعياد مذهبي فطر، قربان و ... به جاي ميآورند. برگزاري مراسم سوگواري در ايام محرم و صفر نيز در ميان مردم روستا معمول است.
بازيهاي محلي کودکان و نوجوانان روستاي هنجن از جمله قايم باشک و الک دولک نيز جالب توجه است.
پوشاک محلي مردان روستاي هنجن شامل شلوار مشکي، پيراهن، قبا، آرخاليق، شال کمر و گيوه است. پوشاک زنان روستا نيز شامل کلاه مخمل، چارقد (روسري)، چادرشب، پيراهن راسته، شلوار قردار (نوعي دامن شلواري)، يل (کت) و گيوه ميباشد.
از غذاهاي محلي رايج اين روستا، ميتوان به آش هليم و آبگوشت اشاره نمود.
سوغاتيهاي هنجن شامل انواع ميوه و صنايع دستي (قالي) ميباشد.
دسترسي: اين روستا از طريق آزادراه تهران - اصفهان و شهر نطنز با جادهاي آسفالت قابل دسترسي است. مسير منتهي به اين روستا درهاي بسيار زيباست.
|